>>> NAJEDCY Z MARSA <<<
- Ta by³a bardzo jasna! - Mknê³a niczym bolid.
Patrz, Mars.
- Gdzie? - Tam, widzisz.
- Bardzo blisko. - Znajduje siê w peryhelium.
Raptem 48 milionów kilometrów od Ziemi.
Tylko 48 milionów? Nic dziwnego, ¿e tak dobrze go widaæ.
M¹drala.
Patrz, nastêpna.
Zapewne nie ostatnia.
To najwiêkszy deszcz w tym roku.
- Jasna cholera! - Jezu, ale jasna!
Pewnie wyparowa³a. Wpad³a w atmosferê.
Ale d³ugi ogon.
- Czas do ³ó¿ka. - Jeszcze chwilkê.
To by³o niesamowite.
Chodcie, pora spaæ.
- Ale dopiero co siê zaczê³o. - Wiem, ale jutro idziesz do szko³y.
- Ty te¿. - I w³anie dlatego idziemy spaæ.
- Ja nie. - Ja te¿ nie.
Mój Bo¿e, co to?
"Jeste martwy - 50 laserów w twojej g³owie".
Dobrze, a teraz idziesz spaæ.
Jak mam zostaæ astronaut¹, skoro nie pozwalasz mi siedzieæ do póna?
- Odrobi³e lekcje? - A ty odrobi³a swoje?
Dobranoc.
- Ty te¿ to czytasz? - Oddaj.
Niech nie siedzi zbyt d³ugo, dobrze?
Dzi u mnie w szkole by³ dowódca brygady.
"Wciek³y Pies" Wilson. Co on tam robi³?
- Zapewne poprawia³ swój wizerunek. - Zapewne?
- S³ysza³e? - Co?
Piorun, tato. Chyba siê starzejesz.
Jaki ty m¹dry.
Prawie bym zapomnia³.
1 cent, 58 D, stan nienaruszony.
Dziêki!
W³o¿ê ci do kurtki.
Szybko pod ko³drê.
Kocham ciê.
Te¿ ciê kocham. Dobranoc.
/- S³odkich snów. - Dobranoc, tato.
Mamo! Tato!
Wstawajcie! Szybko!
- Tato! - Co?
Szybko, musisz to zobaczyæ!
Wielkie UFO wyl¹dowa³o za wzgórzem! wieci mocnym wiat³em!
Szybko!
- Ale siê b³yska. - wieci mocnym wiat³em!
Tak siê cieszê, ¿e kupi³e mu teleskop.
By³o ogromne i mia³o takie dziwne wiat³a!
Wyl¹dowa³o tam, za wzgórzem.
To pewnie by³ piorun kulisty.
Nie, tato. Wiem, co to jest piorun kulisty.
To by³o co innego.
UFO, na pewno.
Mo¿e to co z bazy wojskowej?
To nie by³ samolot. Nigdy czego takiego nie widzia³em.
- Mo¿e meteoryt? - Na pewno nie.
Wracasz do ³ó¿ka!
Rano tam popatrzê.
Id spaæ.
Zaliczamy do nich wp³ywy, sprzeda¿ detaliczn¹ i faktury.
Faktury...
W ksiêdze nale¿noci, p³atnoci...
/Czeæ, mamo.
Gdzie tata?
- Pocieli³e ³ó¿ko? - Oczywicie.
- Co robisz? - To nie jest tak, jak mylisz.
- Z³api¹ ciê. - Nie mnie.
George, czemu siê nie ubra³e?
Chcesz kawy?
Tak.
Gdzie twój drugi kapeæ?
Zgubi³em.
Tylko nie ten skórzany.
Na dworze jest du¿o b³ota.
Co siê dzieje, kochanie? Dobrze siê czujesz?
Kupiê ci now¹ parê, gdy bêdê w sklepie.
Jeste pewien, tato, ¿e tam nic nie by³o?
Nic.
To by³ tylko z³y sen.
To wszystko.
Co ci siê sta³o w szyjê?
Usi¹d, David.
Jedzcie, zamiast rozmawiaæ.
Ja ju¿ idê. Pa.
- Mamo... - Jedz ju¿, bo siê spónisz.
Odprowadzê ciê do przystanku.
Mia³e racjê, synu.
Za wzgórzem co jest.
Co?
- Chod, poka¿ê ci. - Nie.
Niech wasi rodzice podpisz¹ zgodê na wycieczkê.
Przyniecie je jutro rano.
W tym tygodniu zajmiemy siê ¿abami.
Zebra³am te okazy dzisiaj rano...
na bagnach za Miedzianym Wzgórzem.
Kto mi powie...
czym s¹ te czerwone torebeczki?
Które, pani McKeltch?
- Poka¿e mi pani bli¿ej? - Oczywicie.
To bêdzie niez³e.
Do diaska!
A masz!
David Gardner...
Byæ mo¿e w ten sposób zachowujesz siê w domu.
Ale ja...
W mojej klasie takie zachowanie jest niedopuszczalne.
Jeden, dwa, trzy, cztery, piêæ.
- Dziêkujê. - Proszê zobaczyæ. On krwawi.
Heather, popilnuj klasy, podczas gdy ja...
zaprowadzê tego zuchwa³ego m³odzieñca do pielêgniarki.
Mam nadziejê, ze dostaniesz zastrzyk przeciwko tê¿cowi.
Jeden, dwa, trzy, cztery, piêæ.
Siostro Magnusson.
David Gardner siê skaleczy³.
Prawdopodobnie na to zas³u¿y³.
Tak, dziêkujê.
Co pani mówi³a?
Powiedzia³em, ¿e ten ma³y g³uptas siê skaleczy³.
Nie wiem, co mu strzeli³o do g³owy. Nie da siê go upilnowaæ.
Zajmê siê nim, pani McKletch.
McKeltch!
Chyba prze¿yjesz.
Do zobaczenia.
Tato!
Davidzie Gardner, nakarm mnie.
Mamo, nie rób tak wiêcej.
Gdzie jest tata?
Nie wiem. Pewnie gdzie siê krêci.
Wszêdzie szuka³em.
- Pewnie poszed³ do bazy. - Nie s¹dzê.
Co jest nie tak.
Co takiego?
Dziwnie siê zachowuje.
Kochanie, przecie¿ znasz ojca.
Nie martw siê.
Teraz ja te¿ siê martwiê.
Witam, komisarzu.
- Dziêkujê, ¿e przyjechalicie. - Oczywicie, pani Gardner.
- Zna pani oficera Kenney'a? - Witam.
Georgea nie ma.
Jego samochód jest, ale jego nie ma.
Ma pani jakie podejrzenia, gdzie mo¿e byæ?
- Mo¿e poszed³ za wzgórze? - Nie, David.
- S³ucham? - Miedziane Wzgórze.
Poszed³ tam rano, by siê rozejrzeæ.
David widzia³, jak w nocy rozbi³ siê tam samolot.
Nieprawda! Widzia³em UFO.
Wszêdzie by³y jasne wiat³a...
Przestañ!
Przepraszam.
Wie pani co? Pójdziemy tam.
Dziêkujê. To zaraz za domem. Poka¿ê wam.
Nie s³ysza³em nic o rozbitym samolocie.
Ja te¿ nie.
Ostatni raz by³em tu, gdy by³em dzieckiem.
O mój Bo¿e, George, przestraszy³e mnie na mieræ!
To jest Ed.
Ed, to moja ¿ona.
A to mój syn.
Jak siê pan miewa?
Lepiej byæ nie mo¿e.
- A pani? - W porz¹dku.
George, gdzie by³e? Zawiadomilimy policjê.
Ja ju¿ pójdê. Muszê odebraæ Alice i Heather.
Na razie, Ed.
Co siê z tob¹ dzia³o?
Sk¹d siê wzi¹³ ten facet?
To ojciec Heather, kole¿anki z ³awki szkolnej.
Dla mnie to dziwak.
Ed pracuje w firmie telekomunikacyjnej, w centrali.
A ty od kiedy tam pracujesz?
Mielimy specjalne spotkanie.
Na temat nowych rozwi¹zañ komunikacyjnych w bazie.
Tak wiêc, wróci³em.
Widzê, ¿e pan wróci³.
Pana syn ma bujn¹ wyobraniê.
Tak, wiem.
Dziêkujê, ¿e panowie przyszli. Na szczêcie sam siê odnalaz³.
Teraz ju¿ wszystko w porz¹dku.
Dziêki.
- Przyjemnoæ po naszej stronie. - Do widzenia pani.
Wiesz co...
mamusiu...
Tam jest naprawdê piêknie.
Za wzgórzem. Przejdziemy siê tam,
po tym jak pozmywasz naczynia.
Po tym jak ja pozmywam?
Bardzo dziwnie siê zachowujesz.
Mamo!
Nie jeste g³odny?
Dobrze siê czujesz?
On chyba le siê czuje.
Mam pomys³.
Mo¿e pójdziemy na piknik za wzgórze?
Masz zajêcia w szkole.
To pójdziemy po po³udniu.
Tam jest cudownie.
Twój ojciec pokaza³ mi miejsce, jakiego nigdy wczeniej nie widzia³e.
To jaki ¿art?
Bêdziemy wietnie siê bawiæ.
Zapakujê obiad. Hamburgery. Lubisz je, prawda?
Nie chcê tam iæ.
Kolego...
Uciskaj mamê.
Póniej.
Co ty chrzanisz g³upoty o jakim statku kosmicznym?
Daj spokój.
Wszyscy mówi¹, ¿e jeste stukniêty.
wietnie.
Na pewno nie chcesz zagraæ?
/Jak chcesz.
/Pójdziemy dzi w nocy.
Nie mo¿emy pope³niæ b³êdu.
Zniszczymy to po pó³nocy.
Oczywicie.
George Gardner zosta³ do tego wyznaczony.
/Dzieñ wycieczki
Co ty tu robisz?
Heather!
Davidzie Gardner!
Stój!
- Zatrzymaj siê natychmiast! - Linda! Pani Magnusson!
Co siê sta³o?
- Mam ciebie dosyæ! - Co siê sta³o?
Mówi³am ju¿, ¿e ten ch³opiec sprawia k³opoty.
Powinien zostaæ solidnie ukarany.
David, co siê sta³o?
- Ona... - Zaatakowa³ bezbronn¹ dziewczynkê.
Poza tym, to podgl¹dacz.
Pani McKeltch, mo¿e porozmawiamy?
Proszê mi go daæ.
Ja z nim porozmawiam. David, wejd do mojego gabinetu.
Przekracza pani pewne granice.
Zabiorê go za piêæ minut.
Piêæ minut!
Ju¿ dobrze, uspokój siê.
Nic pani nie rozumie.
Czego nie rozumiem?
Cokolwiek powiesz, zostanie w tym pokoju.
Jestem pielêgniark¹. Moim obowi¹zkiem jest pomoc.
Nie powinnam tego mówiæ,
ale tak w³anie jest.
Dobrze. Najpierw chcê zobaczyæ ty³ pani szyi.
W porz¹dku.
Jad³a ¿abê?
No nie wiem, to dziwna opowieæ.
To nie opowieæ.
Za twoim domem l¹duje UFO, wszczepia co do szyi twoich rodziców,
nastêpnie dopada nauczycielkê, policjantów, twoj¹ kole¿ankê Heather,
a tak¿e jej ojca Eda z firmy telekomunikacyjnej?
W jaki sposób dopadli pani¹ McKeltch?
Zbiera³a ¿aby na Miedzianym Wzgórzu. Musieli tam j¹ z³apaæ.
Zaczekaj chwilê.
- No i? - Pani McKeltch...
David martwi siê o pani ranê na...
Na szyi.
Na szyi?
Tak, mówi³, ¿e nosi pani banda¿.
Oparzy³am siê wrz¹tkiem.
Wrz¹tkiem?
Tak, wrz¹tkiem.
Mogê to pani opatrzyæ, jeli pozwoli pani zerkn¹æ.
Proszê mnie nie dotykaæ.
Idê po ch³opca.
Jeli mi go nie oddasz...
Bêdziesz mia³a k³opoty, siostro.
O rety.
Ale siê porobi³o.
Dobrze. Wyjdziesz oknem.
To s¹ klucze do tylnych drzwi mojego domu.
Zaczekaj tam na mnie. Wrócê, gdy tylko skoñcz¹ siê lekcje.
- Gdzie pani mieszka? - 462 South Royal.
Dobrze. Pa.
Gdzie David?
le siê czuje. Mo¿e przyjdziesz póniej?
Ci¹gle jest u pielêgniarki.
Rodzice go zabior¹.
- le siê czuje. - Mo¿e byæ w niebezpieczeñstwie.
Pozwiemy pani¹.
Co z pani za pielêgniarka?
Przepraszam, panie Gardner.
Zostawi³am gabinet tylko na chwilê, a gdy wróci³am, ju¿ go nie by³o.
Co on pani powiedzia³?
By³ smutny.
Ma problem z jedn¹ z nauczycielek.
Mówi³am, ¿e potrzebuje pomocy psychiatry.
- To wszystko, co powiedzia³? - Tak.
To tylko ma³y problem z nauczycielk¹.
A-E-l-O-U.
Dostarczysz mi energiê,
a potem ludzi.
Dostarczysz mi to wszystko,
albo wyrwê twoje serce i w¹trobê, Davidzie Gardner.
Dopadnê ciê!
- Znalaz³em ich! - Cicho, bo nas zobacz¹.
- By³em tam! Znalaz³em pani¹ McKeltch! - Uspokój siê. Mamy du¿e k³opoty.
Nigdy w ¿yciu nie widzia³em nic wiêkszego!
Mój Bo¿e! Pewnie myl¹, ¿e ciê porwa³am.
Nie! Próbowali mnie z³apaæ!
Gonili mnie, prawie mnie zabili!
Co? Kto?!
To co.
S¹ wielkie, paskudne, maj¹ g³owy w kszta³cie pomidora.
Chwila!
Nic z tego nie rozumiem.
Chod, poka¿ê ci.
Nie jeste jednak tylko zwariowanym dzieckiem?
- Tu by³o wejcie do tunelu. - Nic nie widzê.
Zniknê³o.
Jestem pewien, ¿e tu by³o.
Przysiêgam.
Ale go nie ma.
Przenieli je. Przenieli tunele.
To dla mnie zbyt zwariowane.
Przecie¿ widzia³a banda¿e na szyjach.
Tak, ale to tylko banda¿e.
Musimy pójæ na wzgórze.
Tak?
Czy wygl¹da to tak, jakby co tam wyl¹dowa³o?
David, oboje mamy ju¿ k³opoty.
Pomagam ci uciekaæ.
Mogê wymyleæ historiê, która wszystko wyprostuje.
Twój dom jest zaraz obok.
Patrz.
/We wykrywacz metali.
/Gdzie pan to widzia³, panie Gardner?
Zaraz za wzgórzem, przy wejciu do kanionu.
- Johnson, gotowy? - Tak.
To tutaj.
Mówi³, ¿e za wzgórzem.
- Masz co? - Jeszcze nie.
Nie wydawa³ ci siê on trochê dziwny?
- O co mu chodzi? - Nie wiem.
Tutaj.
/- Masz co? /- Nic.
Tutaj mam silny sygna³.
Idê za tob¹.
Te¿ mam sygna³.
Co?
Znalelimy co.
- O mój Bo¿e! - Uciekajmy st¹d.
Nie! Wycieczka!
Pani McKeltch zabra³a wszystkich na wzgórze!
Co teraz zrobimy?
Pójdê zadzwoniæ.
- Do kogo? - Na policjê.
Davidzie Gardner, opuci³e wycieczkê.
Linda!
Stój!
Wracaj!
Jeszcze ciê dopadnê!
Cholera!
Mój Bo¿e! Zrobi³a ci co?
- Twoja szyja jest ca³a? - Tak.
- Dodzwoni³a siê na policjê? - Nie, wszystkie linie by³y zajête.
- Na pewno nic ci nie jest? - Tak.
Jest jedno miejsce, gdzie mo¿emy siê ukryæ...
i zawiadomiæ FBI.
Idê.
Telefon nie dzia³a.
To pewnie sprawka ojca Heather. Namiesza³ na z³¹czach.
Cholera.
Kryj siê.
Wynomy siê st¹d.
- Gdzie pójdziemy? - Znam jedno miejsce.
Sprawd tam.
Têdy.
Chod, têdy.
Co ja tu robiê?
- Przecie¿ widzia³a tych dwóch mê¿czyzn... - Sama nie wiem, co widzia³am.
Przepraszam. Nie wiem.
Strach to nic z³ego.
Ja siê nie bojê.
Jestem przera¿ona.
Ja te¿.
Proszê...
S³ysza³e co?
Wszystko dobrze, jestemy z policji.
Przyszlimy pomóc.
Robi¹ tunele pod ca³ym miastem!
Wiem o tym!
Musimy co z tym zrobiæ?
Jak? Oni s¹ wszêdzie! Wynomy siê st¹d!
Musimy znaleæ moich rodziców.
Nie wrócimy tam sami.
Potrzebujemy pomocy.
Genera³ Wilson.
Kto?
Genera³ Wilson.
Zwolnijcie trochê.
- Proszê o przepustkê. - Chcê rozmawiaæ z genera³em Wilsonem.
To pilne.
Sztab dowodz¹cy.
Mówi sier¿ant Rinaldi. Tak, jest.
Kto?
Generale, dzwoni¹ ze stró¿ówki.
Tak?
Znów jakie wariactwo.
Co?
Syn George'a Gardnera?
To ci dwoje, których wessa³ piasek.
Mój Bo¿e...
Nie podoba mi siê to.
Pani Magnusson, David...
O co chodzi?
David, czy to ma zwi¹zek z twoim ojcem?
Nie chcê byæ niemi³y, ale nie mam du¿o czasu.
- Chodzi o to, ¿e... - Nie!
Muszê najpierw zobaczyæ ty³ pana szyi.
- Ty³ szyi? - Tak.
Proszê, on mówi powa¿nie.
Musia³em siê upewniæ.
Wobec tego, teraz moja kolej.
Dobrze, mów dalej.
Jest pod³¹czony.
Detonator ustawiony.
Lepiej siê popieszcie,
inaczej wybuchniecie.
Wiem, jak to brzmi, generale.
Ale zapewniam pana, ¿e to prawda.
No nie wiem.
Ludzie wessani przez piasek.
Kosmici spaceruj¹cy pod miastem.
Ciê¿ko w to uwierzyæ.
Przepraszam pana.
NASA potwierdzi³a obserwacjê...
UFO.
Dwie noce temu, w trakcie deszczu meteorytów.
Jednak¿e radar tego nie wykry³. W ogóle nic nie wykry³.
Generale...
A co jeli statek absorbuje pr¹d?
Radar nic nie wykry³, bo nie mia³ takiej mo¿liwoci, prawda?
Proszê pana...
Wys³ano ekipê, która mia³a zbadaæ lady uderzenia lub l¹dowania.
Dwóch mê¿czyzn wys³anych na Miedziane Wzgórze nie przys³a³o raportu.
Bo zostali wessani przez piasek!
Teraz pracuj¹ dla nich!
Walker, mo¿na ciê prosiæ?
Prosi³bym, bycie na chwilê st¹d wyszli.
Oczywicie.
Tak, sir?
Walker, odeskortuj tych pañstwa do sali dowodzenia.
Tak jest.
Proszê za mn¹.
Rinaldi...
poinformuj NASA,
¿e zamierzamy przeprowadziæ rutynow¹ kontrolê bezpieczeñstwa tych dwojga mê¿czyzn.
- Chcê mieæ pewnoæ. - Tak jest.
Genera³ chce was widzieæ.
Przepraszam panowie, ¿e was niepokojê.
Mam do was kilka standardowych pytañ...
na temat poszukiwañ na Miedzianym Wzgórzu.
Jestecie aresztowani!
A teraz mo¿e mi powiecie, o co tu chodzi, do cholery?
Generale...
Cofnijcie siê!
Mój Bo¿e.
- Nie ¿yj¹. - Co?
Jezu!
Nie dotykaj tego!
Zamkn¹æ bazê. Zarz¹dziæ stan alarmowy.
Przyprowadcie mi tu tych m¹drali z NASA.
Mo¿e oni bêd¹ wiedzieæ, o co chodzi.
I przyprowadcie mi t¹ pielêgniarkê i dzieciaka.
- Zamknijcie obszar wyrzutni. - Tak jest!
David...
To jest doktor Stout, g³ówny naukowiec pracuj¹cy przy projekcie "Millenium".
- A to jest doktor Weinstein. - Jak siê miewasz, David?
Pracowalimy z twoim ojcem.
Czeæ. Twój ojciec du¿o nam o tobie opowiada³.
To Linda Magnusson, przyjació³ka Davida.
Doktorze, nie wiedzia³em, ¿e misja "Viking" znalaz³a oznaki ¿ycia,
dopóki nie zobaczy³em zdjêcia w czasopimie,
ukazuj¹cego co w rodzaju piramid.
Te¿ je widzia³am.
A te ogromne stwory,
które wygl¹daj¹ jak ma³pia g³owa?
Zdjêcia by³y we wszystkich gazetach. To by³a fa³szywka, prawda?
Wrêcz przeciwnie.
Inne zdjêcia by³y tak sensacyjne, ¿e ich nie opublikowalimy.
Ale tam nie by³o wody.
Na powierzchni nie. Wtedy szukalimy pod ni¹.
A skoro ¿ycie by³o w³anie tam, to znaczy, ¿e nie chcia³o byæ odnalezione.
Tunele.
Widocznie nie chc¹, bymy ich nachodzili.
Nie ma innej opcji.
Nie, generale, ka¿de odwlekanie spowoduje opónienie startu rakiety.
Mars nie bêdzie tyle czeka³.
Rozumiem, panowie. Rozpoczniemy dzisiaj.
Najpierw musimy zagwarantowaæ bezpieczeñstwo.
Nadal nie wiemy, z czym mamy do czynienia.
Co by pan zasugerowa³?
/Odliczanie
Chcê wstrzymaæ odliczanie, póki bêdzie co wiadomo.
Potem mo¿esz siê za to braæ.
Zgoda.
/Obszar rakiet /Zakaz wstêpu
To czasowe wstrzymanie. Powiedz wie¿y kontrolnej, ¿e ja to prowadzê.
Wiem, ju¿ idê.
wietnie, doktorze.
Generale, idziemy do wie¿y kontrolnej. Wrócimy jak najszybciej.
Generale!
- Mamy z³amanie zabezpieczeñ. - Co?
Ciê¿arówka z ciek³ym tlenem na drodze.
Generale, aresztowano dwóch techników kradn¹cych sprzêt.
- Co kradli? - Miedziane kable.
Wiêkszoæ z nich by³a ju¿ za³adowana na ciê¿arówkê.
Miedziane kable?
Radar ponownie dzia³a.
- Namierzy³ ju¿ co? - Jeszcze nie.
Oni ju¿ tu s¹.
David, mo¿esz mnie tam zabraæ? Na te piaski?
Tak, to zaraz za moim domem.
Alert 4 gotowy?
/Tak jest!
Kapitanie Curtis, zbierzcie pluton i idcie do szko³y.
Nie martw siê, ch³opcze. Jeszcze nie stracilimy wszystkich opcji.
Marines nie maj¹ oporów przed zabijaniem Marsjan.
/Szko³a podstawowa w Menzies
Jestemy przy domu!
Eskadra 1 i 2 zaj¹æ pozycje!
Dowódcy plutonów, wydaæ rozkaz otwarcia ognia!
Idziemy!
Naprzód!
- Mam nadziejê, ¿e wiesz co robisz. - Wiem.
Mój Bo¿e.
Idziemy!
Proszê pana, dom jest czysty.
- Generale! - Tak?
Mam pomys³.
Mo¿e gdybymy z nimi porozmawiali...
Sir, dostalimy potwierdzenie o systemie tuneli pod budynkiem szko³y.
Kapitan Curtis wyda³ rozkaz udania siê w kierunku zachodnim.
- Czyli prosto do nas! - Sir, ³adunki wybuchowe gotowe.
Gdzie mamy umieciæ dwigi?
Zobaczmy.
Zostañ tu.
Sier¿ancie Lance!
Przejmijcie kontrolê nad t¹ czêci¹!
Ruszcie siê!
Niech pierwsza eskadra strzelców rozci¹ga siê od godziny 11 do 2.
Szybciej, na godzinê 11.
- On spada! - Rinaldi!
Trzymaj siê od tego z daleka!
Uciekaj!
Przygotowaæ dwigi!
Na ziemiê!
- Wstrzymaæ ogieñ! - Nie ruszaj siê, psia krew!
Nie mo¿emy zaprzepaciæ takiej szansy.
Spójrzcie na te stwory.
Niewiele o nich wiemy. Nie wiemy, czemu tu przybyli.
W porz¹dku, ch³opcy.
- Sk¹d on wie, ¿e to ch³opcy? - Zamknij siê.
Chyba mam co, co nale¿y do was.
To wasze, prawda?
Wasze.
W³anie tak.
Jestem Mark Weinstein.
Doktor Weinstein.
Jestem z SETI.
Zajmujê siê poszukiwaniem pozaziemskiej inteligencji.
Rozumiecie mnie.
Prawda?
Rozumiecie.
Rozumiej¹ mnie.
Widzicie?
Rozumiej¹.
Ognia!
W porz¹dku.
Przepatrzmy te tunele.
Wszystko bêdzie dobrze.
Co siê dzieje?
David, nie!
David!
Oddajcie mi rodziców!
Natychmiast siê zatrzymaj!
Wracaj!
David!
- Tato! - Wracaj!
- Muszê znaleæ rodziców! - Linda, stój!
Dobra, wchodzimy! Bierzcie dynamit!
Generale, a co z kobiet¹ i dzieckiem?
Zaryzykujemy.
Nie mamy innej mo¿liwoci.
Szybko!
Szybciej!
Popieszcie siê i wynocie siê stamt¹d!
Wynocie siê stamt¹d!
Wynocie siê! Wci¹gaæ liny!
Szybciej, podnocie siê!
Ruchy! Ruchy!
Dacie radê!
Szybciej!
Musimy tam zejæ. Przygotowaæ siê!
Idcie!
Linda.
Nie pozwólcie mu uciec.
Co za koszmarny zapach.
To dwutlenek siarki.
Nie zatrzymujcie siê.
Co ty robisz?
- To tlenek miedzi. - Nie mamy na to czasu!
Tlenek miedzi.
No ju¿, chod!
Prêdzej.
Gdzie jest Linda?
Linda jest teraz bardzo zajêta.
Puæcie j¹!
Szczêciarz z ciebie, Davidzie Gardner.
Nie ka¿dy ma mo¿liwoæ poznania Najwy¿szej Marsjañskiej Inteligencji.
Mogê z tob¹ porozmawiaæ?
Proszê, nie krzywdcie Lindy.
Gdybycie tylko mogli oddaæ mi mamê...
Narobi³e nam ju¿ wystarczaj¹co k³opotów.
Nie zrobi¹ wam krzywdy. Ani moja mama, ani tata, ani Linda.
To s¹ dobrzy ludzie. Nigdy by was nie skrzywdzili.
Za póno.
Za póno!
Zamknij siê. Rozmawiam z nim.
Proszê.
Ju¿ za póno.
Do koñca ¿ycia bêdê zostawa³ po lekcjach, tylko zamknij siê na sekundê!
Nie rozumiesz? Nie mo¿esz tego ludziom zrobiæ.
Nie mo¿esz ich kontrolowaæ. To z³e.
- Nie ujdzie ci to na sucho. - Raz, dwa, trzy, cztery, piêæ!
Proszê, mo¿esz oddaæ mi rodziców?
I Lindê, i Heather?
Nawet paniê McKeltch.
Czas na ciebie.
Nic z tego.
Biedny ch³opcze.
/Biedny ch³opcze.
Ja ci poka¿ê!
Ty kupo mózgu!
Niegrzeczny ch³opiec!
Super!
Linda!
Wracajcie!
Rinaldi!
Stójcie.
Generale.
Chryste, Rinaldi, nie.
Generale, proszê siê odsun¹æ!
Nie rób tego!
Zastrzelcie mnie.
Ognia!
Kapitanie Curtis! Uwaga!
- Kapitanie Curtis! Generale Wilson! Tutaj! - David, nic ci nie jest?
Dorwali Lindê!
Zabrali j¹ do takiej wielkiej maszyny, do której zabieraj¹ wszystkich.
- Jeli siê nie pospieszycie, zabij¹ j¹. - Spokojnie.
- Zbierz tu wszystkich ¿o³nierzy. - Musimy wróciæ do statku!
Przygotowaæ broñ.
Nie by³em na to szkolony.
Linda jest tam!
Rozmieciæ materia³y wybuchowe!
David, odsuñ siê! Stañ za mn¹!
Gotowy jak nigdy!
Kapitanie!
Linda!
Collin, umieæ resztê materia³ów wybuchowych!
Szybciej, panowie.
Przestañcie! Przestañcie!
Nic ci nie jest?
David, gdzie my jestemy?
Wyjcie! Statek odlatuje!
Davidowi nic nie jest.
Musimy st¹d uciekaæ!
Collin, zabierz wszystkich do tunelu! Spotkamy siê tam!
Szybciej!
Materia³y zainstalowane. Jaki czas ustawiæ?
Na wyjcie potrzeba nam 5 minut!
Skipper, masz 5 minut na zabranie st¹d wszystkich ludzi!
Idziemy, ch³opcze.
Szybciej, Linda!
David, wstawaj! Wychodzimy!
Dranie zablokowa³y wyjcia!
Zacznijcie kopaæ!
Nie wykopiemy tu wyjcia. Nawet go nie wyburzymy.
Kapitanie Curtis!
Tak.
Generale!
Mamy jedn¹ z ich broni. Wiem, ¿e to zabrzmi szaleñczo...
Mog³aby nam pomóc, gdybymy wiedzieli, ja siê jej u¿ywa.
Potrzebuje paliwa. U¿ywali miedzi.
Widzia³em, jak j¹ ³adowali.
- Mo¿e moneta? - Cholera, mia³em ca³y woreczek.
Ma kto monetê?
- Nie dbamy o drobne w trakcie walki, sir. - Zosta³a 1 minuta i 15 sekund.
Kurcze!
58 D, stan nienaruszony.
Cel, pal.
David, têdy!
Idê!
¯wawo! ¯wawo!
/- David! /- Tutaj.
Mama? Tata?
Chod z nami.
Popiesz siê.
- Nie odchod bez nas. - Nie, proszê.
Kolego...
- Nie wiesz, co tracisz. - Owszem, wiem.
No chod, ma³y.
Mamo, tato, kocham was. Zrozumcie mnie.
Nie mogê z wami pójæ.
- Szybciej. - Gdzie jest David?
Szybciej, na litoæ bosk¹!
Ruszaæ siê!
Linda, szybciej!
Nic mu nie bêdzie!
Tutaj! Dasz radê!
Szybciej!
Mamo! Tato!
Ratunku!
- David, co siê dzieje? - Zostawcie mnie!
Ju¿ dobrze.
Obudzi³e siê. Ju¿ wszystko dobrze.
Gonili mnie, dorwali ciebie i tatê!
- Naprawdê? - Uspokój siê, kochanie.
Kto ciê goni³?
Chcê zobaczyæ ty³ twojej szyi.
- To musia³ byæ straszny koszmar. - Proszê!
- W porz¹dku? - W porz¹dku.
A ja?
Z tob¹ wszystko w porz¹dku, mamo.
Za wzgórzem wyl¹dowa³ statek kosmiczny...
Co takiego?
I zaczêlicie goniæ mnie po wzgórzu.
I wtedy wszystko eksplodowa³o wielkim wiat³em.
To naprawdê bardzo dziwne.
A mnie siê podobaj¹ historie o Marsjanach kradn¹cych mied.
- To by³o takie prawdziwe. - Mied jako paliwo na energiê?
Nie masz siê czym martwiæ.
- Twoja kolekcja monet nadal tu jest. - Wiesz, jak ja to widzê?
Twój sen by³ nape³niony wydarzeniami, które ciê dzi spotka³y.
Jak na przyk³ad kolekcja monet.
Odwiedziny w szkole "Wsciek³ego Psa" Wilsona.
Tak bardzo siê ba³em.
Nie ma siê czego baæ, Davidzie Gardner.
Jutro pójdziemy na piknik na wzgórze.
Ju¿ lepiej, wielkoludzie?
A teraz id spaæ, bo w szkole bêdziesz zmêczony.
Dobranoc, synu. - Dobranoc, tato.
Dobranoc, kochanie.
Mamo?
Mam zostawiæ otwarte?
Nie, nie trzeba.
Dobranoc.
Mamo! Tato!
Nie!
t³umaczenie: techniacz
korekta: MathewK